Vaarwel bergen

21 augustus 2024 - Dijon, Frankrijk

We weten inmiddels dat een natte vouwwagen iets is dat je niet wilt. Dus hebben we besloten dinsdag middag ; onder zonnige , droge omstandigheden de hele boel op te ruimen en in te klappen. 
 

het kuipzeil is acceptabel schoon geworden; we hebben even opgezocht hoe je tentdoek kunt schoonmaken (met de stoffer afvegen en indien nodig met licht vochtig doekje) vogelpoep met een lepeltje (ja, echt !) afschrapen. 
 

Het is best bewerkelijk; zeker nu we ook de opvouwbare kasten even “schoon” willen opbergen; het zal naar alle waarschijnlijkheid nu wel weer lang duren tot het volgende vouwwagen avontuur. 
 

het is 13:15 als het dekzeiltje er weer op zit; de kinderen hebben lekker kunnen ravotten in de speeltuin; wat praktisch is; zodat wij zo efficiënt mogelijk konden inpakken. 
 

IMG_4995IMG_4996Grappig detail; onze camping-buren waren de ouders van Demi Vollering de wielrenster. We hebben nog even gezellig gekletst met ze. 

En zo verlaten we de Alpen; en geleidelijk zien we het landschap veranderen. Van bergachtig naar heuvelachtig en landelijk, glooiend. 
 

we hebben een overnachting ten noorden van Dijon; bij ferme de la Huys. Dit is een ik-vertrek- achtige accomodatie; gerund door Nederlanders. 
 

IMG_5004IMG_5002IMG_5001IMG_5003
 

Op de kaart zag het eruit alsof het heel dicht bij de snelweg ligt. Maar als we wat inzoomen blijkt dat we toch een kilometer of 25 (?!) van de snelweg af moeten rijden; op steeds smaller wordende weggetjes; uiteindelijk is het nog een soort smal karrenpad. Hier wil je geen tegenliggers! Gelukkig hebben we die ook niet gehad. 

eenmaal aangekomen ; het is ondertussen 18:15 zien we een stuk of 8 Nederlandse auto’s staan;  en blonde koppies aan de tafels op het terras; die al aan het avondeten zijn. Wij aten diner rond 20:00 toen we in Frankrijk waren… 

Er blijkt een dubbele boeking; maar dat is niet ons probleem zegt de mevrouw gelaten; we krijgen kamer 2. Dit zijn kamers met 2persoonsbed en een stapelbed erbij.  

“Het is een beetje druk nu…. Ga zitten en we komen straks vragen wat jullie willen eten…” 

Er zijn een stuk of 5 kamers; en op het erf staan ook nog een rijtje campers. En al deze bezoekers lijken neergestreken op het terras en verwachten eten. En deze mensen hebben geen personeel; doen alles zelf.
 

De kinderen vermaken zich meteen; er zijn trampolines; er lopen een stuk of wat katten rond; skelters; een schommel; en een ander Nederlands meisje van min of meer Fienes leeftijd wil meteen spelen. 
 

Het sfeertje is super landelijk. Omdat we laat geluncht hebben vinden we het helemaal niet erg om “later” te eten. 
Dit is 100x leuker dan een of ander saai snelweghotel. Al moesten we er bij nader inzien best een stukje voor omrijden. Toch is dit het waard. 
 

Als de andere tafels uitgegeten zijn komt de eigenaar onze bestelling opnemen. Er is pasta bolognese of kip met aardappels. 
 

Enigszins bezwaard vragen we of pasta “zonder saus” ook mag… (kinderen en avondeten ….. zucht) 

“O , die vraag krijgen we vaker hoor; geen probleem “

We slapen in een luxe bed met afstandsbediening! Maar toch best vermoeid na een lange rit en het hele opruim gebeuren gaan we op tijd slapen ; we hebben hier ontbijt “vanaf 8:15” dus we zetten de wekker op 8:00 en maken dan morgen de laatste 700kilometer naar Zwaag. 
 

Conclusie na 3,5 week kamperen: 

  • We hebben 3 totaal verschillende campings gehad; elk met zijn eigen voor- en nadelen. 
  • Spanje is best ver met de auto 
  • mijn favoriete camping was denk ik toch de laatste; zo mooi in de bergen, en lekker rustig 
  • 4dagen op een camping staan en dan weer verkassen vonden we te kort; toch liever 6-7 dagen en dan wisselen van plek 
  • We hebben zo’n beetje alle benodigdheden; al kan een schep wel praktisch zijn in het geval van een stortbui
  • de afwas: meerdere keren per dag de afwas doen; niet heel erg; want je hebt immers vakantie dus alle tijd 
  • we hebben eigenlijk geen entertainment of animatie nodig; met een puzzelboekje; borduurwerk of leesboek vermaken we ons prima 
  • we zijn op de terugweg ; de grens met Nederland amper over of we staan in de file. Jemig wat is Nederland klein, druk en vol … ik mis de bergen nu al
  • Het was een hele mooie; gevarieerde, geslaagde vakantie! 

Foto’s

2 Reacties

  1. Lisan:
    22 augustus 2024
    We zullen de verhalen missen!
    Heel leuk om zo met jullie mee te kunnen leven!
  2. Debbie:
    25 augustus 2024
    Leuk hoor Esther om te zien en te lezen. Wat een ervaring!