De camping reddertjes

Het is nog vroeg als ik getik hoor. Half slaperig vraag ik me af “zijn we in Bovenkarspel in de regen?….. “ ik voel een druppel op mijn gezicht ?!! De “raampjes” bij de slaapcabines staan open en alleen de hor zit tussen ons en de buitenlucht in. Ik jaag Joost uit bed om Z.s.m de raampjes dicht te doen! 
 

de regenbui die ons ‘‘s ochtends vroeg wakker maakte; je ziet ook dat het al 32 graden was om half 12. 

Het getik is inmiddels een roffelende medium-intense regen. 20 minuten regent het. Wakker. Het is 5:30. Oké nog even slapen . Maar dat lukt niet. De campingburen zijn in deze vroegte nogal luidruchtig kissebissend  hun tent en andere boel aan het inpakken “WAAR MOET DEZE TAS IN? … IK KRIJG DE RITS NIET DICHT?! “ 

Misschien zijn ze geïrriteerd dat precies voor het weggaan hun hele tent nog even zeiknat is geregend. Er zijn overigens bizar veel Nederlanders op deze camping. Zeker 75% van de bezoekers is Nederlands. Of dat positief of negatief is?

Ik besluit het uitslapen voor vandaag op te geven en schrijf het reisverhaal. 

opdrogende druppels aan de buitenkant van het doek

Even later starten we als het gestopt is met regenen rustig op. Koffie maken is een proces van 20 minuten; maar dat hoort allemaal bij campinglife.  

Dag 2 op de camping. En hadden we al verteld over hoe warm het was? Heel warm. Maar niet alleen heel warm; de luchtvochtigheid is nu ook nog eens heel hoog dus voelt het alsof we in de vlinderkas leven. 

Vandaag gaan we zeker niet naar oradour. Veel te heet. 

Dus vult deze rustige dag zich met zwemmen en relaxen bij het riviertje. 
 

Joost en Gino gaan nog even boodschappen halen; de kinders ravotten bij het water. Een paar plekken verderop is een blafferige hond… 

Even later komt fiene trots vertellen : ik heb een kindje gered! Een klein kindje van 1 die “ontsnapt” was aan het zicht van zijn ouders was in een wat dieper deel van het riviertje gekomen (het stroomt vandaag iets harder door de regen van vanmorgen?) en fiene heeft dat kindje weer naar de kant geholpen. 

Als we even later zitten te lunchen is het blafferige hondengeluid over gegaan in gejank. 

Gino vertrouwt het niet en gaat toch maar eens kijken. 

Bij plek 1 (wij staan op3) is een hond aan de lange riem vastgebonden aan een boom; maar hij heeft het touw helemaal om de scheerlijnen gewikkeld; heeft nog maar een heel klein lijntje over en kan niet meer bij de waterbak (en het is nu 35graden in de schaduw!) 

Vandaar het geblaf vanmorgen; en nu het gejank….  Het is een soort uit de kluiten gewassen spaniël, wit met roestbruine vlekken. 
 

Een uurtje later (de baasjes zijn er nog steeds niet ) begint het gejank opnieuw en heeft de hond zich opnieuw helemaal in de knoop gemanoeuvreerd met de riem. Het is zielig. Een jankende hijgende hond bij deze bloedhitte.

We besluiten de camping eigenaren te vertellen dat we al vanaf een uur of 10 een hond in nood horen. 

Misschien kunnen ze de baasjes opbellen. 

De zon schijnt fel en het is ZO heet nu; dat we in overleg met de camping eigenaren besluiten de hond maar even te laten afkoelen in de rivier; hij zit tegen een hitteshock aan. Joost staat nog met zijn crocs in de warme hondenstront (maar ze zijn van plastic dus goed af te spoelen, geluk bij een ongeluk!!) 

De kinderen spelen met de hond en geven hem de zelfbedachte naam: knakworst; vanwege de kleur. Een horde kinderen ontfermt zich over de inmiddels weer blije, afgekoelde knakworsthond. 

De baasjes (een van de weinige Franse bezoekers) komen uiteindelijk rond 18:00 (?!!) weer terug en treffen hun hond, in de rivier omgeven door spelende kinderen, en in steenkolen Frans leggen we uit dat de hond zichzelf had verstrikt en bijna het loodje had gelegd door de warmte…  ze waren blij met ons. 

Vandaag dus 2 catastrofes voorkomen! Bonus Karma Punten voor ons, dat moet haast wel.