Reisdag: op naar Huez

De goede weergoden zijn denk ik ook op vakantie gegaan; als we na de forse bui in de namiddag de luifel niet kunnen opruimen omdat hij zeiknat is. We zetten de wekker op 6:30 want we willen op tijd vertrekken ; we hebben zo’n 550 km te gaan + installeren van de vouwwagen op de nieuwe camping. 
 

het regent dus ‘‘s ochtends als we inpakken … 

denk even aan het schoonmaken met hogedrukspuit principe; het is schoon maar al het andere is dan mokersmerig. 
de onderste rand van de vouwwagen is door de stortregen ultiem smerig; en het hele ding is eigenlijk een berg natte flappen. En een klein beginnersfoutje ontdekt: geen worteldoek onder het kuipzeil gedaan; dus het beige kuipzeil is nu onder de blubber aan de onderkant. Het heeft geen zin om dat ter plekke “af te deppen” want we kunnen hem nergens schoon neerleggen. Dus zo goed als het gaat proberen we het allersmerigste zo in te vouwen dat de bovenkant van het zeil zo schoon mogelijk blijft. (Camping-schoon: evengoed stoffig en smoezelig; maar voor camping begrippen acceptabel) 

we pletten de vouwwagen niet op z’n hardst; uit vrees voor natte bedden (het nog natte doek zit in feite tussen de matrassen geklemd) dus wat hoger dan normaal is de vouwwagen uiteindelijk ingeklapt. Maar het past…. 
 

we rijden om 8:20 weg. Als we eenmaal op de grote weg zijn moeten we bijna 400 km rechtdoor! 

Het rijden verloopt prima; geen groot oponthoud behalve af en toe wat drukte maar of een pech geval waardoor het even wat langzamer rijdt. 
 

we houden een paar royale pauzes (vooral voor de kids die als iPad zombies uren achterin moeten zitten) 

en we lunchen rond 15:00 bij een veel te duur wegrestaurant (maarja; ze hadden wel die leuke speeltuin) €16,50 voor een salade en €7,50 voor een bordje patat; bizar! 
want we weten dat als we aankomen rond 17:00; we eerst nog een flinke activiteit voor de boeg hebben: de natte flappen weer opzetten (die zijn zwaar trouwens !!) en alle inboedel weer installeren.  En dat wil je niet met een knorrende maag. 

We rijden  door fantastisch landschap; alsof je door een ansichtkaart rijdt. Het wordt steeds bergachtiger, indrukwekkend; zo mooi. 
 

wanneer we inchecken is er een ander Nederlands stel voor ons met camper; ze vragen of we ook voor de tour komen. (Zondag komt de tour hier langs) eh, nee; eerlijk gezegd wisten we niet dat de tour hier kwam! 
 

de camping is een oase van rust na de reuring van de afgelopen tijd; veel groen, weinig stof! 
redelijk wat Nederlanders; vooral van het ultiem sportieve soort: bijna bij elke tent of caravan staan meerdere wielrenfietsen.

het is de vierde keer dat we de vouwwagen opbouwen; en het is nu de eerste keer dat we het niet bij 30+graden hoeven te doen. Alleen worden we nu niet nat van het zweet maar van de natte flappen van de vouwwagen ! 
 

we hadden “makkelijk snel eten” ingeslagen; dus zodra de vouwwagen staat (ook hier wel weer de nodige strubbelingen qua haringen in de grond meppen want er blijken stenen onder de oppervlakte ; welkom in de bergen!) 

even een fotootje  van de nu nog opgeruimde voortent … 

zitten we dus even later lekker burgerlijk aan de macaroni. 
En dan: begint het te regenen. Dus met het getik op het -nog steeds niet echt opgedroogde tentdoek- zitten we; met het ruisende geluid van de waterval op de achtergrond - te dineren. 
her wordt hier eerder donker ! Ook het weer werkt daarin dan nu niet mee; en dan komen; eindelijk; voor het eerst sinds we vertrokken zijn ruim 2 weken terug; de fleecetruien en slaapzakken tevoorschijn. 
 

En de volgende ochtend zitten  we dan in deze ansichtkaart te ontbijten … het leven is goed!